Charlotte Bronte “Dziwne losy Jane Eyre”

“Dziwne losy Jane Eyre”, czyli klasyka, którą trzeba znać!
Nie z każdego brzydkiego kaczątka może wyrosnąć piękny łabędź, ale każde brzydkie kaczątko zasługuje na piękne i niesamowite życie. Co więcej, jeśli tylko otworzyć oczy szeroko, ono naprawdę jest w zasięgu ręki.

Kiedy Jane Eyre była małą dziewczynką, została sierotą, zdaną na łaskę wychowania ciotki. Ta jednak, nie mając do dziewczynki tyle serca, co do własnych dzieci, karała ją srogo za każde nieposłuszeństwo. Dodać trzeba, że nieposłuszeństwa te nie były spowodowane krnąbrnością Jane, lecz wybrykami jej kuzynów. Ciotka jednak zapatrzona w swoje skarby, nie wierzyła sierocie ani na słowo. W końcu, nie mogąc dłużej znieść jej obecności we własnym domu, wysłała ją do szkoły z internatem – takiej, którą ciężko było przetrwać.

Jane Eyre

Jane Eyre – bohaterka, którą trzeba znać

Mówi się, że Bóg nie daje człowiekowi większego ciężaru, niż ten mógłby udźwignąć. Każdy niesie swój krzyż i z nim na barkach zmaga się z każdą przeżytą godziną. Czas, który Jane spędzała w szkole w Lowood był czymś w rodzaju walki. Dziewczynka ta, o silnym i niezłamanym charakterze, zdołała ją jednak wygrać. Niedługo po swoich osiemnastych urodzinach, pojawiła się u bram Thornfield, przysłana na posadę nauczycielki.

Zobaczywszy ogłoszenie w gazecie, Jane nie zamierzała zwlekać. Napisała odpowiedź i w parę tygodni później była już gotowa, by stać się guwernantką małej dziewczynki. Czy wiedziała, że za bramami starego dworu Thornfield spotka ją coś niesamowitego? Zapewne nie zdawała sobie z tego sprawy, bowiem miejsce wydawało jej się takie, jak wszystkie inne dwory _ ciche, spokojne, idealne, by oddać się dumaniu i nastrojowi melancholii…

Tajemnice Thornfield

Wraz z pojawieniem się sir Edwarda Fairfax Rochestera, pana tego domu, wszystko zaczęło nabierać nowych barw. Młodziutka Jane miała czasem wrażenie, że jej pracodawca z nią flirtuje, poszukuje z nią kontaktu, ale usilnie próbowała wybić sobie te bzdury z głowy. Czy to możliwe, że bogaty Rochester zakochałby się w Jane bez grosza przy duszy? Z każdym spędzonym tam dniem Jane zaczęła poznawać dwór bardziej, a wraz z tym pojawiały się pytania: dlaczego pracownicy sądzą, że pan Rochester jest dziwny? I kim jest Gracja Pool, która śmieje się czasem szaleńczym śmiechem? Jaką tajemnicę skrywają stare mury? Kto przechadza się wieczorami po pokojach? Czy dwór jest nawiedzony, czy może spadła na niego jakaś klątwa?

Nie było na świecie głupszej istoty od Jane Eyre; nie było na świecie niedorzeczniejszej idiotki, karmiącej się słodkimi kłamstwami, połykającej truciznę, jak gdyby to był nektar.

Już wkrótce po jej przybyciu, w Thornfield zaczynają się dziać niestworzone rzeczy. Jane nasiąka atmosferą nie tylko grozy, ale przede wszystkim strachu…

„Dziwne losy Jane Eyre” to najsłynniejsza powieść Charlotte Brontë, o ile nie najsłynniejsza z powieści wszystkich sióstr. Powieść kultowa, klasyka, jedna z najchętniej czytanych książek literatury angielskiej. Siostry Brontë ceni się za to, że wiernie towarzyszą samemu życiu, opisując i ważąc losy swoich bohaterów. Tu nic nie jest albo „czarne”, albo „białe”, bowiem zdarzają się mieszanki wybuchowe. Dwie szklanki miłości miesza się z nutką goryczy, szczyptą żalu, kilkoma łyżkami samotności i ziarnkiem cierpienia. Wszystkie składniki po połączeniu dają książkę, która bez względu na epokę i wiek czytelnika, bezsprzecznie będzie zachwycać.

Opowieść pesymistyczna, lecz pokrzepiająca

Historia młodziutkiej dziewczyny, która odważyła się marzyć, pokazuje nam, że nigdy nie jest za późno, by sięgnąć po swoje szczęście – nawet jeśli ówcześnie trzeba ponieść pewną ofiarę. Jane jest bohaterką, która bez względu na wszystko chce postępować słusznie. Chociaż nie ma rodziny pragnie być czystą przed własnym sumieniem.
Nikt nie przedstawi Wam miłości tak doskonałej, tak prawdziwej i tak silnie odczuwalnej, jak siostry Brontë. Rozkoszowałam się powieścią :Dziwne losy Jane Eyre” przez kilka dnia i jestem pewna, że jeszcze po nią sięgnę – bo prócz romansu, to niesamowita opowieść o życiu: przeznaczeniu, Bogu, prawdzie, przebaczeniu, losie i tej zwykłej, ludzkiej dobroci.

Z pozdrowieniami,
Kasia

Share: