Fiodor Dostojewski “Skrzywdzeni i poniżeni” – sentymentalna powieść klasyka

“Skrzywdzeni i poniżeni” to jedna z niewielu książek Fiodora Dostojewskiego, których nie poznałam w czasach licealnych. Zafascynowana wtedy jego literaturą, łykam, co tylko mogłam! Byłam i zawsze będę zdania, że klasyka to najlepszy wybór, to najbardziej wartościowe powieści. Tym bardziej, jeśli książki te wyszły spod pióra takiego mistrza, jakim jest Dostojewski. Czytając, można odnieść wrażenie przeniesienia się w czasie.

“Skrzywdzeni i poniżeni” to książka zaliczana do nurtu powieści sentymentalnych w dorobku Dostojewskiego – tym samym jedna z najbardziej docenianych.

“Skrzywdzeni i poniżeni” – opowieść o zdradzie i przebaczeniu

Obraz może zawierać: 2 osobyGłównym bohaterem i zarazem narratorem jest debiutujący pisarz – Wania – który ledwo wiąże koniec z końcem. Ten motyw znamy już z powieści Dostojewskiego – wielu jego bohaterów żyje w biedzie, czasem nawet wręcz w ubóstwie. Iwan Pietrowicz to poczciwy, dobry, altruistyczny bohater, który nad własne dobro przekłada innych ludzi. Jest wyidealizowany i ciepły, zawsze postępuje słusznie, nie myli się w swoich osądach. Jego postać jednak w żadnym przypadku nie jest irytująca.
Zupełnym przeciwieństwem jest druga bohaterka – Natasza – całkowicie ludzka, ulegająca emocjom, postępująca śpiesznie i pochopnie, nieracjonalnie.

Wania i Natasza, wychowywali się razem, niczym rodzeństwo. Ten długi czas pozwolił na rozkwit uczuć, którymi nasz narrator obdarzył młodą kobietę. I w tym momencie rozpoczyna się właściwa akcja powieści. Serce nie sługa – Natasza odrzuca afronty Wani i ku zgrozie swoich rodziców, postanawia uciec z domu z synem księcia – niezwykle lekkomyślnym i dziecinnym, choć uroczym chłopcem Aloszą. To wydarzenie powoduje skandal, a głównego bohatera stawia w niełatwej sytuacji. Będzie bowiem musiał pośredniczyć, pomiędzy wszystkimi zgromadzonymi bohaterami: Aloszą, Nataszą, jej ojcem i matką, a także księciem.

Dlaczego to jedna z najlepszych książek Dostojewskiego?

Choć z opisu książka wydaje się traktować o rodzinnym dramacie, tak naprawdę jej fabuła jest o wiele głębsza. Jeśli jesteście ciekawi, zdradzę Wam, że w życiu Wani też zajdzie wiele zmian – a to wszystko za sprawą dziewczynki, która niczym dzikie, zranione zwierzę trafi pod jego opiekę.

To opowieść głównie o zdradzi i przebaczeniu. To Natasza zdradza swoją śmiałą miłością rodziców, a oni muszą nauczyć się jej przebaczyć – ale nie tylko. W mojej opinii w “Skrzywdzonych i poniżonych” każdy bohater musi schować swą dumę do kieszeni i odczytać uczucia innych osób. Uczy ich tego właśnie mała Nelly, która pojawia się znikąd i odchodzi tak szybko, jak tylko ją zobaczono…

W “Skrzywdzonych i poniżonych” Dostojewski pokazuje, jak dualistyczny jest świat w którym żyjemy – z jednej strony zło, z drugiej strony dobro. Odkrywa moralną zgniliznę bohaterów w sposób śmiały i bezprecedensowy. Która z tych dwóch sił odniesie zwycięstwo?

Dodatkowym atutem powieści są wątki autobiograficzne. Dostojewski przypisuje Iwanowi wiele własnych cech, co tylko nadaje powieści smaku. Zaletą tego wydania jest właśnie to, że wszystkie takie ciekawostki są wyłapane i obdarzone stosownym komentarzem. Dzięki temu możemy przeżywać lekturę podwójnie – rozkoszując się fabułą, a także dowiadując się o prawdziwym życiu autora.

Obok “Braci Karamazow” oraz “Zbrodni i kary” będzie to moja ulubiona książka Dostojewskiego. Dawno nie czytałam nic tak dobrego!

 

Z pozdrowieniami,
Kasia

Share: